top of page
Search
  • Writer's pictureZehra Köse

ACIYAN KALPLER...

Kalbim acıdı! Kalbin acıdı! Kalpler acıyor! Bazen o kadar çaresiz kalırsın ki her şeye ve hatta yaşadığın bu hayata lanet okursun. Çünkü çaresizsindir. Bazen günler birbirine girer bazen de kendinden çok başkasını düşünürsün. Bazen anneni, babanı, kardeşini, bazen sevdiğin kadını ya da erkeği ama bazen de hepsini aynı anda düşünürsün. Ve nefes alırken göğsünün acıdığını hissedersin, içine bir ürperti gelir ve ağlamaklı olursun ama ağlayamazsın. Çünkü senin kendini bırakmaman, güçlü olman lazımdır. İşte tam o anda her şeyi sorgulamaya başlarsın, dinlediğin, okuduğun, izlediğin her şey anlamsız gelmeye başlar. Senin yaşadığın gerçeklikle alakası yoktur çünkü bunun. Ya içine kapanır ya da isyankar olursun bu hayatta. Hayat da mevsimler gibi... Mutlak bir kış ya da mutlak bir yaz yok. Korkma! Her kışın arkasında bir yaz, her yazın arkasında da bir kış var! Ama unutma bu iki mevsimi dengeleyen ara mevsimler de var: İlkbahar ve sonbahar. Tıpkı hayat gibi, bu iki sert mevsimi yumuşatırlar. Senin kışların çok sert oldu biliyorum! Nereden mi biliyorum? Çünkü benimkiler de öyle oldu. Hepimiz birbirimizin aynasıyız ve bir bütünün parçalarıyız bu hayatta. Tüm kalbimle sana şunu söyleyebilirim ki her şey geçecek. Her şey arkadaşım her şey... Kendine inan, akışa güven ve en önemlisi bu ilahi düzenin içinde hiçbir şeyin tesadüf olmadığının farkına var. Her zaman bir çıkış yolu olduğunu bilerek kendini sakın yalnız hissetme! Ne istiyorsan onun için dur, düşün, karar ver ve harekete geç.


14 views0 comments

Comments


bottom of page