top of page
Search
  • Writer's pictureZehra Köse

DUR, BİR NEFES AL..


Günlük koşuşturmanın içinde durup bir bakalım hayatımıza, gözlerimizi kapatıp derin bir nefes alalım. Ne hissediyorum şu anda? Bedenim koştururken zihnimde ne var? Geçmişte miyim? Ne düşünüyorum hala dün ya da önceki gün yaşanan bir olayda mı takılı kaldım? Yoksa gelecek kaygıları ve korkuları içinde ürkek ve çaresiz miyim? Bu noktada tek yapmam gereken, sadece kendimi dinlemek, beni yoran ve aşağıya çeken o düşünce veya duyguyu bulmak. O duygu aslında bu yaşımdaki bana ait bir şey değildir. İçimde geçmişte bu duyguyu deneyimlemiş yaralı bir çocuk vardır. Hani diyorlar ya "içindeki çocuk ile temasa geç". İşte o çocuğu bulduğumda ve onun enerjisini yükselttiğimde, o duygudan arınırım aslında enerjim yükselir. Benim enerjim yükseldiğinde etrafımdaki kişi ve durumlar değişir. Ya hayatımdan çıkarlar ya da artık bana bu duyguyu yaşatmazlar, görevleri bitmiştir artık. Asla değişmez dediğim insanlar ve durumlar değişir. Mucizeler yaşamaya başlarım, şaşırırım. Çünkü benim evrene yaptığım yayın değişmiştir. O yüzden çok kıymetlidir kendi üzerimde yaptığım bu çalışmalar, sadece bana değil bizedir faydası, daha geniş bir çerçevede evrene ve bütüne katkıdır. Çok mu zor? Değil. Sadece niyet etmek, zaman ayırmak ve biraz da emek ister. Gerisi kendiliğinden olur. Her bir çalışma beni bana yani özüme götürür; ödül büyüktür yani. Başka hiç kimseyi suçlamadan ve yargılamadan sadece kendime yaptığım bir yolculuktur bu, yol arkadaşlarım ise içimdeki yaralı çocuklar. Cosmos, 24.05.2019

3 views0 comments

Comments


bottom of page