top of page
Search
  • Writer's pictureZehra Köse

YOL AÇIK, YOLA ÇIK...

Bu hayata geldiğimizde ailelerimiz tarafından sevinç çığlıkları ile karşılanıyoruz ve bu dünyadan göçerkende gözyaşları içinde uğurlanıyoruz. Doğum tarihiyle, ölüm tarihi arasındaki o kısa çizgide, biz nasıl yaşıyoruz? Masallarla büyüdük, o masallara inandık, o masallara inandırıldık ama zaman geçtikçe ve yaş almaya başlayınca gerçeklik illüzyonunun tokatını yedik, bir sürü duygu vardı bizi bilinmezliğe sürekleyen, bir gerçeklik var mıydı peki? Kafatasımızın içinde neler dolanıyordu bunu çözmeye çalışırken, kalbimizde olanlara yetişemiyorduk. Zihin ve yürek aynı orkestranın içinde birbirinden farklı müzik yapan iki enstrüman gibiydi ve biz nereye uyum sağlayacağımızı bilemiyorduk.. İç dünyamız savaş alanı gibiydi ve biz bu durumdan bir an önce sıyrılmak zorundaydık. Mantıklı, mantıksız, doğru ve yanlışlar, toplamına baktığımız zaman koskocaman bir kaos, beraberinde getirdiği ise bizi aşağıya çeken duygular. Sen yoruldun arkadaşım, gerçekten çok yoruldun sen, artık kendini keşfetme zamanın geldi, her şeyi silip atmak ve seni aşağıya çeken bütün o olumsuz inançlarından arınma vakti geldi ve geçiyor bile. Her şey senin elinde, atacağın küçüçük bir adım büyük mutluluklar getirebilir.. Kendine artık inan ama gerçekten "İNAN", bu hayatta ölümden başka her şeyin çaresi var. Yeni bir "SEN"e ve hayallerine ulaşman için, sadece ufak bir adım atman gerekiyor, sonrası zaten su gibi kendiliğinden akacak.



1 view0 comments

Commenti


bottom of page